Moedertaal

Mijn moeder slaapt op een kokosmat,een karavaan trekt door de woestijn.  Er is zoveel ruimte, dat richting vragente verwaarlozen is. Ik hoor mijn taal ruizen in ons laatste gesprek.Zij huist in mijn accent en in mijn slaapspreekt zij hardop. Langzaam ontvreemdt zij in een andere taal,verschijnt zij soms nog op een ansichtkaart. Het gedicht ‘moedertaal’…

Vliegvakantie

Meestal lieten we de moeder thuis,dan was er een punt om naar te zwaaien.Hoelang we zwaaiden lieten we afhangenvan de wind.Samen met de schildpad mocht ik mee,alles woog zwaarder als je erover nadacht.Soms spraken we zachter om de richtingniet te veranderen.Ik vroeg mij af of mijn vader wist of het heelalbol was of naar binnen…

Zover we konden gingen we mee

Op de achterbank trokken de viltstiften krom,cassettebandjes smolten: ‘ja-zuster,nee-zuster’ klonk vertraagd door luidsprekers.Bij de eerste bocht viel het zusje in slaap.Ik vroeg haar welke liedjes haar wakker hielden,ze deed niets anders dan haar ogen dicht.Ik mocht ze houden zolang ik ze kon bewaren,zoals de stenen die ik vond tijdens het varenin de rubberboot,zover ik wilde…

London

In deze stad zijn er geen vreemden,iedereen woont hier al. Mensen spreken geen taalwaarvan je de meeste woorden onthoudt. Je kunt in een tuin blijven slapen,waar het gras onder je knieholtes plakt. Misschien zou je dat willen,ergens blijven kleven.