En in de metropool liggen wij

En in de metropool liggen wijdorpen te zijn, langs rivierenmalen we koelkasten tot mineralenin een toekomstvisie kleding tot aardemet regentonnen water opvangenmisschien minder mensen in de straten.We houden van mensen, natuurlijkdragen hen in dunne aderen naar de stedenals zij een paraplu vergeten in de metroeen colablikje gooien naast de prullenbakeen boterhamzakje verliezen op de roltrapeen…

Turritopsis dohrnii

Waar ga ik naar terug als terugkeren alleen naar mijzelf isals ik steeds een vliegengordijn ben: slierten opgetild door stromingen.Een vlieg ontsnapt. Geslachtsrijp trek ik mijn tentakels in, word een cystekeer terug naar mijn geboorte. Ik transformeer mij een ongelukin al dat zeewater om mij heen, koraalriffen, kelpwoudenen af en toe een mensenlijf dat zich…

Wereldadapter

Wereldadapter

Ik heb een taalachterstand in 5995 talenfaal in het wereldburgerschappraat in de verleden tijd van mijn moedertaal om geen heimwee te krijgen krimp ikin sommige talen zijn geen verkleinwoorden ik vertraag dialogen met Google Translate in voorlopige tijdzones, tot ik dezelfde taal spreek. De podcast ‘Je brein is er dol op’ is online met het…

Sommigen zeggen

Sommigen zeggen dat hartzeer onbewerkt leer isdat lijnzaadolie en azijn het glanzend makengeen scheuren en strepen laten verdwijnen:hier hoort een gat. Hier weegt iemands afwezigheid zwaarop een cognackleurige achtergrond.Sommigen zeggen dat gaten niet bedoeld zijnom te vullen: we ruimte overlaten, we ruimte achterlaten.Wat tussen ons bestaat meer is dan een holteniets zegt over de wortel,…

Monumentaal

Soms wil je een reisgids zijn: samengevat, op hoogtepunten gesorteerd,een grote oplage. Van steden die andere mensen niet willen missen. De kliffen. Trekpleister over schaafwonden: gaas dekt zelden geschiedenis af. De muren die omvielen, schuttingen die we plaatsten. De wallen, de grachten, de torens. Waarin een raaf zijn nest bouwt van takken en menselijk tekort…

Nacht van overtrekpapier

Destijds leerde ik delen: water, rijst, lakens met vreemden, de stelling van Pythagoras om driehoeksverhoudingen te verkleinen. Ik hield vooral breuken over, relativeerde mijn goden tot hoekstenen van de samenleving,welke dat waren wilde ik op latere leeftijd bepalen. In mijn hoofd metselde ik waterputten en rookgordijnen.De sterren stonden scheef die nacht. Ik zag de omtrek…