Sommigen zeggen

Sommigen zeggen dat hartzeer onbewerkt leer isdat lijnzaadolie en azijn het glanzend makengeen scheuren en strepen laten verdwijnen:hier hoort een gat. Hier weegt iemands afwezigheid zwaarop een cognackleurige achtergrond.Sommigen zeggen dat gaten niet bedoeld zijnom te vullen: we ruimte overlaten, we ruimte achterlaten.Wat tussen ons bestaat meer is dan een holteniets zegt over de wortel,…

Monumentaal

Soms wil je een reisgids zijn: samengevat, op hoogtepunten gesorteerd,een grote oplage. Van steden die andere mensen niet willen missen. De kliffen. Trekpleister over schaafwonden: gaas dekt zelden geschiedenis af. De muren die omvielen, schuttingen die we plaatsten. De wallen, de grachten, de torens. Waarin een raaf zijn nest bouwt van takken en menselijk tekort…

Nacht van overtrekpapier

Destijds leerde ik delen: water, rijst, lakens met vreemden, de stelling van Pythagoras om driehoeksverhoudingen te verkleinen. Ik hield vooral breuken over, relativeerde mijn goden tot hoekstenen van de samenleving,welke dat waren wilde ik op latere leeftijd bepalen. In mijn hoofd metselde ik waterputten en rookgordijnen.De sterren stonden scheef die nacht. Ik zag de omtrek…

Zeepkruid

Wees als zeepkruid mijn kind: winterhard in Siberië,zacht voor tere stoffen. Oma verwijdert vlekken ermee uit mijn zeegroene jurk,drogend aan het wasrek op het balkon. We missen de zon,ik draag de onderjurk van oma. Mijn puberteit schemert erdoorheen: begin van borstengroei,hormonen of ik later moeder word, maar eerst een kleinkind zijn:de kameleon. Welke kleuren blijven…

Struikelen

Het is niet omdat je veter losraakt je de knoop niet goed hebt ingeschatuiteindes in een haast of afleiding klakkeloos hebt strakgetrokken dat de bus amper vertraagt, dat je mensen missen moetin een heelal sterren overslaat omdat je minder weet. Minder mens wil je zijn: kraanvogels vouwen van scriptieseenpersoonsbedden ontbinden van onafhankelijkheid op een hoogpolig…