Passage

Edith de Gilde kende ik van haar gedicht ‘Passage’ van het deurenproject in 5huizen. Edith werd mijn busgenootje en zelfs een keer mijn bedgenootje;), zo kon dat gaan op de poëziebus. Maar all jokes aside…Tijdens de tour droeg ze dat mooie gedicht voor, voor mij. Een gedicht dat mij weer deed denken aan mijn mentor Wim Brands, waarvan ik leerde eilandhoppen.

PASSAGE

SleutelDe gastheer bracht me naar een smalle gang en wees:…Zie je dat deurtje? Daarachter was de tuin van deken Liddell. Alice heeft er gespeeld.

Later las ik over een dichter,
dood voor zijn veertigste. Herlas hem
en zag dat elk gedicht een deurtje had.

Ofwel je drinkt en krimpt en kunt niet bij de sleutel
of eet en groeit en kunt niet door de deur.
Hoe dan ook, je gaat maar door met leven.

Hij niet. Hij vond de juiste maat.

– Edith de Gilde

Geef een reactie

Your email address will not be published. Please enter your name, email and a comment.