ziekenhuis

Jij

Je hoeft mij niet te bewaren als een memoblaadje,
de punten geel omgebogen. Wat je moest onthouden
is opgegaan in de theepauze, er hangt nog iets
tussen je tanden.

Je hoeft mij niet op te bergen als reserveglazen,
die wankel in de kasten staan. Je laat het proosten
achterwege, zolang er geen bekenden binnenkomen.

 Scroll to top