publicatie

Kunst van schreeuwen

de kunst van schreeuwen
is vanuit het middenrif
want longen uit de lijven schreeuwen
verkort jouw levensduur

zo kreeg ik een acht op biologie
door in en uit te ademen voor de klas
al heb ik het uitademen nooit begrepen
ik geef niet graag weg wat borstholte vult

ik zwaai mijn rijkdom van zuurstof weg
op lucht gedragen schreeuw ik jouw naam
bij het passeren van een trein
dat voelt goed

zo weet je nooit
dat mijn kunst van schreeuwen
jouw naam was

Kameleon op sterk water

het water strijkt langs ogen
ontluikt regenboogvlies
verbindt kleurloos zicht
en salmiak gedachten
bepalen het zwart in je huid

kameleon op sterk water
drink je kleuren leeg
pas je niet meer aan
daar word je zo moe van

iedereen kijkt
kleur verschiet naast rozen
patroon verbloemt onderhuids

nu houden zure grepen
je in bedwang
alsof je mag stilstaan
in één gedaante

 

Het gedicht ‘Kameleon op sterk water’ heb ik verwerkt in een illustratie en is gepubliceerd op Hanta.

Handel in natura

Ik vraag aan de beuk: wil je ruilen?
neem ik je takken
zo zwaar beladen aan je stam.

Dan bekleed ik mij met uilen,
eekhoorns, nootjes en nesten
en alles wat je maar dragen kan.

Dan neem jij mijn armen,
waar geen sieraden aan hangen.
Draag ik eindelijk een ring
en word jij minder bejaard.

Dan kan ik bladeren laten vallen,
in plaats van vrienden,
bladeren komen altijd terug.

Ook al laat je ze neerstorten
transformeren in compost,
dan zeggen ze niet: voor wat hoort wat.
Ze verschijnen volgend jaar weer aan mijn tak.

Dan neem jij mijn huid, waar niemand
zijn naam in zal kerven
en mijn haren zodat ik mijn benen
niet hoef te harsen.

Dan leer ik wortelschieten in de aarde
slenter jij het bos uit,
mijn houten lijf achter je.

1 5 6 7 Scroll to top