publicatie

Lichtbundel

We rekten dagen door laat naar bed te gaan
leenden licht van fotografen buiten de sluitertijd

sloten deuren voor elkaar als we plassen moesten
klommen we uit het raam. Gras vertrouwden we overal.

We wisten wie we waren als vreemden in vreemde steden
duivenschijt op het plein was telkens ons verzamelpunt.

Soms dachten we lampen te hebben gebroken maar ze bleken
oplaadbaar te zijn.

 

Drie gedichten staan op Passionate Platform met een prachtige illustratie van Charlotte van Hacht.

Je spat niet uiteen

Naakte LunchJe zou tussen jezelf in moeten staan,
zoals tijdens de schoolslag, eerst je armen
dan je benen bewegen.

Voordat je je armen naar voren strekt,
fluister je dat badmeesters met zwemhaken
geen gaten in harten boren.

Je longinhoud zal halveren, zinken heeft
nu eenmaal ruimte nodig, adem is houdbaar
als je het verdeelt tussen duiken en weer
naar boven kijken.

 

Het gedicht ‘Je spat niet uiteen’ heeft de publieksprijs gewonnen en is gepubliceerd in het literatuur- en kunsttijdschrift Naakte Lunch!

Inktwissers

Het wissen van woorden was eenvoudiger met inktwissers,
tenzij je het papier tegen het licht hield dan kon je zien
wat er geschreven was.

Ik spaarde alles wat rond was, vulpenballetjes, alles wat
niet terugkeek als ik aan het woord was, mij liet vallen
in herhaling zonder dat ik daarbij een lamp nodig had

Sommige mensen hebben meer licht nodig, niet vanwege
hun pigment, hun winterdip, maar wat ze liever hadden gezegd.

1 2 3 4 5 7  Scroll to top