publicatie

Grondstof

Na het spreken houd ik stenen gedachten over.
In schrift beitel ik een waterlijn in mijn hoofd,

een vlasvezel om mijzelf zachtjes vooruit te duwen,
in linnen verdraag ik mij.

Toch beweer ik: een waterlijn is geen rivier
om te varen. Ik stort mijzelf als cement.

Wat zal ik binden? Ik meng maar kom niet verder.

 

Drie gedichten, waaronder het gedicht Grondstof, zijn gepubliceerd in het tijdschrift Extaze #24.

Zaagillusies

Je stopt jezelf in een kist na een halve pirouette
zou je een ballerina kunnen zijn maar niet vandaag
de goochelaar snijdt je met een zaag doormidden.

Je weet dat de bovenste laag van je huid
voornamelijk uit dode cellen bestaat.

De zaal vraagt zich af of je de binnenkant hebt bekeken
of je ziel een vergaderzaal is wat verder ter tafel komt
weerspiegelt in jezelf.

Soms verandert de goochelaar je in een tijger
je telt je strepen, vindt er één.

Kunsttijdschrift Vlaanderen

Huiswees

Waar zijn de kinderen gebleven
tussen mij in
klampen lakens zich vast aan vocht
vergist een schaakbord zich in rijstkorrels

aan het einde van de straat
branden waxinelichtjes,
bijenwas is geen bindingsmiddel,

zij houden zich vast aan het koord
over zee gespannen dansen zij
naar vaders toe.

 

Met 12 dichters, die onderweg zijn op de wegen van de poëzie, sta ik in een mini-bloemlezing. Xavier Roelens en Laurens Ham stelden de inhoud van dit themanummer samen. Zij vroegen om mijn bijdrage nadat ze het gedicht ‘Huiswees’ lazen in Deux Ex Machina.

Enkele reis

duifPostduiven vliegen alleen naar huis
niet naar een ingevoerde bestemming.
Ik dacht dat duiven verdwaalde wezens waren
emigreerden, daar gezinnen stichtten in elke stad
dat duivenschijt een compliment was:
ons plein staat op de kaart.
Duiven werken continent-overschrijdend
water en land zijn voor hen hetzelfde
de zee ligt weliswaar bovenop maar dat zand zinken kan
kan zelfs de kleinste vorm van rots-slijtage niets aan doen.
En daar is de stad. Daar is het plein. Daar zijn de duiven
die nergens anders naar toe hoeven gaan dan terug.

 

Mijn duiven zijn eindelijk geland in het literair tijdschrift Liter samen met het essay van mijn Dichter in de Prinsentuin-collega Maarten Buser. Check ook zijn prachtige gedichten!

1 2 3 6  Scroll to top