optreden

Broei!

Woensdag 18 mei treed ik op met Else Kemps, Sabine van den Berg en Hans Plomp in Broei! Ik kijk er naar uit om in dit bijzondere restaurant een bijdrage te mogen leveren aan het gesproken woord.

Zoals beginnen altijd begon

Misschien heb je vannacht een paar keer omgedraaid
op een matras dat langzaamaan naar de kringloop moet,
liep je over het parkeerterrein of zat je in een trein,
zoals gewoon, zoals je altijd een vertraging oploopt.

Een man vouwt de krant zachtjes om in de stiltecoupe.
De ochtend zucht al diep genoeg in en uit. Dit is een begin,
zoals beginnen altijd begon.

Langzaamaan loop je naar een ander kantoor,
weet je niet wie welke koffie drinkt, wel of geen suiker
in de thee of liever nog even alleen.

Je hebt de koffiekringen van het bureau geschrobd,
de spinnenwebben om je vinger gewonden,
de dakpannen heb je dit jaar laten zitten.

Hieronder gaan wij beginnen, zoals beginnen
altijd begon. Wie drinkt er koffie? Wie drinkt er thee?
Of ben je liever nog even alleen?

Vanaf 5 januari 2015 gaan de vier instellingen van Het Cultuurgebouw intensief samenwerken. Hiervoor heb ik het gedicht ‘Zoals beginnen altijd begon’. Vandaag heb ik dit gedicht voorgedragen tijdens de nieuwjaarsreceptie. Erg spannend, voor al mijn (nieuwe) collega’s.

Verhuizen heeft geen zin

Kunstwerk Maze de BoerHoe dit huis om je heen woont
draait als een liedje in je hoofd.

De boekenkast is het enige houvast
als het acht uur journaal.

Als je slordig kijkt, kijkt ze terug
beweegt ze met je mee totdat ze
bij je binnen woont.

 

 

 

Vandaag heb ik samen met acht andere dichters opgetreden bij de verschillende follies op de buitenplaats van Beeckensteijn. Ik heb bij het kunstwerk ‘Perspective’ van Maze de Boer mijn gedicht ‘Verhuizen heeft geen zin’ voorgedragen. Wanneer je om dit kunstwerk heen loopt, lijkt het alsof het huisje draait en de rest stilstaat.

Rode muur

Kunstwerk Job KoelewijnSoms wacht je op een teken
waarom je voor mij staat,
door mij heen kunt kijken.

Zolang er niets wordt tegengehouden
in je vooruitzicht, blijf je staan.

Blijf nog even. kijk desnoods
langs mij heen,

geef de randen van wie ik ben
slechts een verdwijnpunt,
waarna we elkaar weer kruizen.

 

Op zondag 14 september treed ik op vanaf 14.00 tot 16.00 uur op de buitenplaats van Beekesteijn met de Haarlemse Dichtlijn. In de tuinen staan diverse follies. Een folly is een bouwwerk dat met opzet nutteloos of bizar is. Vandaag liep ik even langs de kunstwerken en schreef een paar gedichten over deze follies.

Dichters in de Prinsentuin

Het gedicht 'Appel' is opgenomen in de bundel Dichters in de Prinsentuin 2014Zodra ik de Prinsentuin inliep, was het alsof de rest van de wereld zich erom bewoog. Het was een heerlijk weekend met vele bekende en (nog) niet bekende dichters. Op zaterdag en zondag heb ik tussen de heggen van de loofgangen opgetreden. Heel intens en leuk om zo dicht op de huid van iemand een gedicht voor te dragen. Ik heb genoten van het publiek, de dichters en het zonnige weer. We droegen gedichten voor in de stralende zon, maar met een zwarte wolk in ons hart. Zodra het festival was afgelopen, stapte ik in de rest van de wereld. De mooie vormgegeven bundel heb ik als aandenken, waarin de gedichten staan van wie heeft voorgedragen.

 

Appel

Je zat tevreden achter de tralies,
alles moest niets mocht. Het denken
was zacht voor het brein.

Je vingers plakten door het rattengif
of slangenslijm. Je alibi was deels
vervaagd toen ik je een fruitmand gaf.

Je keek naar de gele kant van de appel,
liet hem gisten in de zon.
Ik heb nooit geweten dat je dronken werd,
in het klokhuis een boom kon zien.

 

Het gedicht ‘Appel’ is gepubliceerd in de bundel ‘De oversteek’ van Dichters in de Prinsentuin 2014.

1 2 3 4 5  Scroll to top