Martini Ziekenhuis

Tango-gedicht

in de nacht durven wij te dansen,
wanneer de stad in slaap valt.
buiten de straling van lantarenpalen,
raakt een arm de sluier van mijn huid.

hij pakt mijn hand vast,
vlecht zijn lichaam om mij heen.
slijp onze schaduwen bij,
wij bestaan alleen in de spotlights.

wij dansen straatstenen uit hun groeven,
leren danspasjes uit onze dromen
en deze dans diep in de nacht,

durven wij te dansen
diep in de nacht.

 

Het tango-gedicht heb ik geschreven op de muziek van Astor Piazzolla – Oblivion.Tijdens Gedichtendag 2013 heb ik het gedicht in het Martini Ziekenhuis voorgedragen.

Er was geen kamer om te versieren

de kerstballen knarsten in mijn handen
om mijn polsen hingen de slingers in goud
en zilver. verder dan ‘het is onsteriel’ kwam ik niet.

een moeder had de doos van zolder gedragen,
na zeven winters had het karton moeite
om alle kerstdagen bijeen te houden.

soms droomde ik van rendieren en sleeën,
als er geen dokters of zusters binnenkwamen.

aan het einde van die gang stond een moeder
kerstballen te poetsen.

 

Het gedicht ‘Er was geen kamer om te versieren’ schreef ik ter gelegenheid van de kerstmarkt in het Martini Ziekenhuis.

Pleister

ontwerp door MZHIn de Week van de Gastvrijheid heeft Martini Ziekenhuis het evenement Welkom/ Wel Thuis georganiseerd. Het gedicht ‘Pleister’ is op een ansichtkaart gedrukt en heb ik samen met vrijwilligers in de patiëntenkamers voorgedragen.

 

 

 Scroll to top