Eilandhoppen

poetry cafeGisteravond heb ik mijn gedicht ‘Eilandhoppen’ in het Poetry Cafe in London voorgedragen en…de Dutch award ontvangen van de ‘What is your history?’ contest! Het was een mooie avond met geweldige genomineerden uit Engeland, Schotland, België en Nederland die geselecteerd zijn uit 400 inzendingen. Het gedicht ‘Eilandhoppen’ is online gepubliceerd in het Engels en Nederlands door Holland Park Press.

 

eilandhoppen

ergens sta je te wachten, op Sri Lanka
is er geen busverbinding naar de haven.
op Vlieland vertrekt elk uur een bus.

wie twee eilanden probeert te verbinden,
vergeet vaak de zee.

door de mouwen van je jas hangt een touwtje
met twee wanten, je durft over de reling te hangen.

wat je hier kwijt raakt, is een gevonden voorwerp.
alles wat je op Sri Lanka verliest, hoort niet bij je.

wie twee eilanden probeert te verbinden,
vergeet vaak de zee.

What is your history?

eilandhoppenWauw, mijn gedicht ‘Eilandhoppen’ staat op de shortlist van ‘What is your history?’ contest! Engelsen en Nederlanders konden deelnemen aan de wedstrijd door Holland Park Press georganiseerd. Het gedicht gaat over een stukje persoonlijke geschiedenis en heeft gelijktijdig een universele boodschap. Op woensdag 27 februari draag ik het gedicht voor in the Poetry Café in London, daarna wordt de winnaar bekend gemaakt. Will be continued…

 

 

Tango-gedicht

in de nacht durven wij te dansen,
wanneer de stad in slaap valt.
buiten de straling van lantarenpalen,
raakt een arm de sluier van mijn huid.

hij pakt mijn hand vast,
vlecht zijn lichaam om mij heen.
slijp onze schaduwen bij,
wij bestaan alleen in de spotlights.

wij dansen straatstenen uit hun groeven,
leren danspasjes uit onze dromen
en deze dans diep in de nacht,

durven wij te dansen
diep in de nacht.

 

Het tango-gedicht heb ik geschreven op de muziek van Astor Piazzolla – Oblivion.Tijdens Gedichtendag 2013 heb ik het gedicht in het Martini Ziekenhuis voorgedragen.

Goofy rider

wintersportde whisky dampte uit zijn mond,
hij wees naar een berg
waar ik nooit zou wonen.

via de lift bereikte ik de top,
in het dal stierven de ballerina’s
met hun snowboards rechtop.

vanuit een one-eighty riep hij:
als je je voorste been niet kent,
kom je morgen pas thuis.

 

 

Er was geen kamer om te versieren

de kerstballen knarsten in mijn handen
om mijn polsen hingen de slingers in goud
en zilver. verder dan ‘het is onsteriel’ kwam ik niet.

een moeder had de doos van zolder gedragen,
na zeven winters had het karton moeite
om alle kerstdagen bijeen te houden.

soms droomde ik van rendieren en sleeën,
als er geen dokters of zusters binnenkwamen.

aan het einde van die gang stond een moeder
kerstballen te poetsen.

 

Het gedicht ‘Er was geen kamer om te versieren’ schreef ik ter gelegenheid van de kerstmarkt in het Martini Ziekenhuis.

1 33 34 35 36 37  Scroll to top