Kunst van schreeuwen

de kunst van schreeuwen
is vanuit het middenrif
want longen uit de lijven schreeuwen
verkort jouw levensduur

zo kreeg ik een acht op biologie
door in en uit te ademen voor de klas
al heb ik het uitademen nooit begrepen
ik geef niet graag weg wat borstholte vult

ik zwaai mijn rijkdom van zuurstof weg
op lucht gedragen schreeuw ik jouw naam
bij het passeren van een trein
dat voelt goed

zo weet je nooit
dat mijn kunst van schreeuwen
jouw naam was

Kameleon op sterk water

het water strijkt langs ogen
ontluikt regenboogvlies
verbindt kleurloos zicht
en salmiak gedachten
bepalen het zwart in je huid

kameleon op sterk water
drink je kleuren leeg
pas je niet meer aan
daar word je zo moe van

iedereen kijkt
kleur verschiet naast rozen
patroon verbloemt onderhuids

nu houden zure grepen
je in bedwang
alsof je mag stilstaan
in één gedaante

 

Het gedicht ‘Kameleon op sterk water’ heb ik verwerkt in een illustratie en is gepubliceerd op Hanta.

Fabrieksvriend

Als ik een vriend mocht maken in de vorm van een vuilnisbak
daar een bananenschil in gooien in plaats van uitglijden
betonkruimels van jouw kin wrijven.
Ik zou jou ‘als het glas teveel’ blazen de inhoud van jouw longen
tentoonstellen in het blauwe zwaailicht. Of de woorden ‘pas op’ schreeuwen
voor een versleten zebrapad zodat je op de stoeprand zou belanden.
Of ik zou jou als een mijnenveld willen betreden
bommen onder voeten branden. Het eelt niet hoeven schaven
maar sparen voor het ongemak wat vriendschap betreft.
Misschien samen exploderen als moleculen dwarrelen door de lucht
ingeademd door een ander achter zijn geraamte tot stof gedwongen zijn.

 

Studio Zengers organiseerde voor de Boekenweek 2012 een wedstrijd rond het thema ‘Vriendschap’. Het gedicht ‘Fabrieksvriend’ werd door de jury genomineerd.

Pleister

ontwerp door MZHIn de Week van de Gastvrijheid heeft Martini Ziekenhuis het evenement Welkom/ Wel Thuis georganiseerd. Het gedicht ‘Pleister’ is op een ansichtkaart gedrukt en heb ik samen met vrijwilligers in de patiëntenkamers voorgedragen.

 

 

Kikker in je keel

ik ben de kikker in jouw keel
kwaak zeven plagen lang
hap elk mooi woord weg
dat over de tafel kan gaan

ik slenter door jouw mond
adem schaduwen van strot
begeer de echo’s van jouw stem

af en toe speel ik met jouw huigje
dat tot braken leidt
maar ik laat mij niet afleiden

leg je mij
op het puntje van de tong
waar ik vervreemding beproef
maar langzaam domineer

ik blijf de kikker in jouw keel

 

Op 13 oktober 2010 vond het poëziefestival Onbederf’lijk Vers plaats in Nijmegen. Elk jaar selecteert de organisatie aanstormende talenten die gaan optreden met een bekende dichter. Tijdens deze avond stond ik samen met Peter Verhelst, schrijver van de roman ‘Tongkat’, en heb ik mijn gedicht ‘Kikker in de keel’ voorgedragen.

1 31 32 33 34  Scroll to top