Tropenrooster

IJsberen lopen door je hoofd. Er kraakt niets.
Steden waaraan je denkt smelten, zoveel straten
passen niet door je traanbuizen heen.

Er lekt een register uit je ogen. Je noemt hun namen,
boort gaten in willekeurige bomen. Hars lekt een laagje

op je handen als ik je aanraak voel je mij niet plakken.
Een witte vacht ligt over je hersens heen.

Geef een reactie

Your email address will not be published. Please enter your name, email and a comment.