Er was geen kamer om te versieren

De kerstballen knarsten in mijn handen
om mijn polsen hingen de slingers in goud
en zilver. Verder dan ‘het is onsteriel’ kwam ik niet.

Een moeder had de doos van zolder gedragen,
na zeven winters had het karton moeite
om alle kerstdagen bijeen te houden.

Soms droomde ik van rendieren en sleeën,
als er geen dokters of zusters binnenkwamen.

Aan het einde van die gang stond een moeder
kerstballen te poetsen.

 

Het gedicht ‘Er was geen kamer om te versieren’ schreef ik ter gelegenheid van de kerstmarkt in het Martini Ziekenhuis.

Geef een reactie

Your email address will not be published. Please enter your name, email and a comment.