Appel

Je zat tevreden achter de tralies,
alles moest niets mocht. Het denken
was zacht voor het brein.

Je vingers plakten door het rattengif
of slangenslijm. Je alibi was deels
vervaagd toen ik je een fruitmand gaf.

Je keek naar de gele kant van de appel,
liet hem gisten in de zon.
Ik heb nooit geweten dat je dronken werd,
in het klokhuis een boom kon zien.

Het gedicht ‘appel’ is het gedicht van de week op de website van SLA|Avier.

One Response to Appel

Geef een reactie

Your email address will not be published. Please enter your name, email and a comment.